بسم الله الرحمن الرحیم چی شد با شهدا آشنا شدم اعتماد به نفس؟ -

من کیستم
<مسافری هستم مثل همه ، چندی در این دنیا هستم و روزی خواهم رفت زندگی صحنه زیبای هنر مندی ماست/ هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست /خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد>
موضوعات

اعتماد به نفس؟

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علی علیه السلام

أَعلَمُ النّاسِ بِاللّه  أَکثَرُهُم لَهُ مَسأَلَةً؛

خداشناس ترین مردم پر درخواست ترین آنها از خداست.

غررالحکم، ج۲، ص۴۵۱، ح۳۲۶۰

چند روز پیش داشتم فکر میکردم اینکه اینهمه میگن اعتماد به نفس باید داشته باشیم فلان کار رو بکنیم که اعتماد به نفسمون بالا بره

مگه این نفس ما چی داره که ما بهش اعتماد کنیم؟ مگه غیر اینه که هر وقت هر کی به نفسش اعتماد کرده اشتباه کرده؟

خوب حالا سوال اینجاست که پس باید چکار کنیم؟ بعد به این نتیجه رسیدم که ما باید به خدا اعتماد داشته باشیم یعنی اعتماد به خدا بجای اعتماد به نفس . وقتی به خدا اعتماد کردی میدونی تنهات نمیزاره میدونی هر کاری کنی اگر به نتیجه برسی یا نه خدا تلاشت رو دیده و اگر این تلاش برای اون باشه پادش خواهد داد هر چند در ظاهر شکست خورده باشی . یا اینکه بعضی آرایش میکنن یا لباس های انچنانی میپوشن تا اعتماد به نفسشون بالا بره ، برای چی این کار رو میکنن غیر از اینه که در چشم مردم خوب جلوه کنن؟

خوب حالا باید دید آدم باید در چشم کی خوب باشه رضایت و خوشنودی خدا مهمه یا مردم منظورم اصلا از نظر گناه نیست هر چند اون هم خیلی خیلی مهمه ولی منظورم من الان چیز دیگه ایه که با یه مثال میگم ، مثلا آیا کسی براش مهم که یه لات بی سر و پا ازش خوشش بیاد یقینا نه ، خوب حالا رییس اداره چی؟ و یا ریس جمهور ؟ و ... پس چیزی که مشخصه همه دوست دارن در نظر افراد مهم خوب جلوه کنن هر چند افراد پست خوششون نیاد خوب حالا اگر یه نفر بره جایی و مورد توجه 10 نفر قرار بگیره چه حسی داره؟ حالا اگر بیست نفر براش دست بزن چی؟ و یا اصلا کل دنیا؟ کدوم بهتره حالا من از خودم میپرسم کی توی همه هستی از همه مهمتره ؟ دوست داشتنی تره؟ خواستنی تره؟ و نظرش مهمتره؟ اگر کسی همه دنیا دوستش داشته باشن ولی کسی که معشوقش هست دوستش نداشته باشه هیچ ارزشی براش نداره پس فکر کن یه عده از تو خوششون بیاد ولی خدا نه چه فایده داره .ولی اگر من جوری باشم که بدونم خدا نگام میکنه و به قول خودمونی کیف میکنه دیگه نظر بقیه چه اهمیتی برام داره تا وقتی اون میبینم من میتونم به قدرت و اراده ای که اون وجود بی همتا بهم داده اعتماد کنم نه به واسطه قدرت خودم و اعتماد به نفسم به خاطر اعتماد به خدا که گفته از تو حرکت از خدا برکت به خاطر اونی که منو میبینه و مورد رحمت خودش قرار میده .

لینک نوشت: لطف ببیند اینجا

بعد نوشت:

گویا مطلب کمی گنگ بوده و بعضی منظورم رو درست متوجه نشدن اینجا منظور از نفس اون منیت هست که باعث خود سری ،خودشیفتگی و حتی خودخواهی و هواپرستی میشه، یعنی من برای وجود خودم به خودی خود و بدون در نظر گرفتن این مطلب که این نفس و روح رو خدا برای من به ودیعه گذاشته ارزش قائل بشم و همه هم و غم من رسیدن به این نفس سرکش باشه حالا تظاهر بیرونی این توجه به نفس خیلی چیزا میتونه باشه ولی اگر ما نفسمون رو لطفی از جانب خدا بدونیم نفسی که خدا به ما هدیه داه و گفته این نفس ارزش منده و داری عزت که همون عزت نفسه چون خدا از روح خودش در این کالبد خاکی دمیده پس من خیلی مهم هستم چون پرتویی از خدا هستم پس اینجوری وقتی نگاه کردیم دیگه به خودمون اجازه نمیدیم هر کار پستی رو انجام بدیم . حدیثی هست که میگه العبودیت کنه هها ربوبیت یعنی باطن عبودیت ربوبیت هست ربوبیت نه به معنای خدا شدن بلکه به معنای عزمت روح و افزایش قدرت و بی نیازی از خیلی چیز ها .

نگاشته شده توسط مسافر در یکشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱۸ یادگاری () | لینک ثابت مطلب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً