بسم الله الرحمن الرحیم چی شد با شهدا آشنا شدم گاهی باید -

من کیستم
<مسافری هستم مثل همه ، چندی در این دنیا هستم و روزی خواهم رفت زندگی صحنه زیبای هنر مندی ماست/ هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست /خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد>
موضوعات

گاهی باید

بسم الله الرحمن الرحیم

گاهی باید ، از خونه بزنی بیرون تک و تنها توی کوه و دشت

  تا بتونی روابطتت رو تنظیم کنی

رابطه خودت و خودت

خودت و خدا

خودت و بقیه مردم

گاهی باید همه زندگیت رو زیر و رو کنی

و وقتایی رو که در حال غر زدن و ناله بودی پیدا کنی

اونوقت از دید یه نفر سوم ببینی

خودت چقدر مقصر بودی ؟

گاهی باید ، همه روزای شاد و خوب زندگیتو پیدا کنی

حتی کوچکترین موضوعات

تا قدر داشته هات رو بیشتر بدونی

 

گاهی باید درختی، گلی را آب بدهی، حیوانی را  

 نوازش کنی، غذا بدهی ببینی هنوز از طبیعت چیزی در

   وجودت هست یا نه؟

  

گاهی باید پای کامپیوترت نباشی، گوگل و

 ایمیل و فلان را بی‌خیال شوی، با خانواده ات دور هم

 بنشینید ، یا گوش به درد دل رفیقت بدهی و ببینی

 زندگی فقط همین آهن‌پاره‌ی برقی است یا نه؟

  

گاهی باید بخشی از حقوقت را بدهی به یک 

  انسان محتاج بدون اینکه بفهمد چه کسی این کار را انجام داده

تا ببینی در تقسیم عشق واخلاص عمل

   برنده ای یا بازنده؟

 

گاهی باید ، ایوب باشی، یوسف باشی ،

 زینب باشی ، عباس باشی ، انسان  باشی

 ببینی می‌شود یا نه؟

   

و بالاخره گاهی باید از خود بیرون آمده و

 از فاصله ای دورتر به خودت بنگری و از خود بپرسی که

  سالها سپری شد تا آن شوم که اکنون هستم

آیا هستم آنچه که باید ؟

 

و نهایتا هر روز باید از خودمون بپرسیم

ز کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

 به کجا میروم اخر ننمایی وطنم؟

نگاشته شده توسط مسافر در شنبه ۱۳٩۱/٢/۱٦ یادگاری () | لینک ثابت مطلب

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً